ارواپوهنه

دانسان شخصیت د عمر، تجربو او چاپېریال له اغېزو سره بدلېدلی شي. څوک چې د خپلو کمزوریو منلو ته تیار وي، د ځان د پرمختګ لپاره ښه پیل لري. څوک چې تل د نورو ملامتوي، ښايي د خپل مسؤلیت برخه ونه ویني. څوک چې د نورو نظرونه مني، لازمه نه ده چې خپل شخصیت یا اصول له لاسه ورکړي. څوک چې د ستونزې پر مهال له باوري کس سره مشوره کوي، د پرېکړې لپاره نوي نظرونه ترلاسه کولی شي. څوک چې د خلکو د ظاهري بڼې پر ځای د هغوی چلند ته پام کوي، د شخصیت په پېژندلو کې ډېر معلومات ترلاسه کوي. د انسان اصلي شخصیت یوازې په خوشحاله ورځو نه؛ په سختو حالاتو کې هم ښه څرګندېږي. څوک چې د بل چا بریا ته د زده کړې په سترګه ګوري، له نورو څخه تجربه اخیستلی شي. څوک چې د خپل وخت ارزښت پېژني، معمولاً د خپلو لومړیتوبونو په ټاکلو کې ډېر پام کوي. څوک چې د نورو د احساساتو درناوی کوي، حتی د اختلاف پر مهال هم اړیکې سالمې ساتلی شي. څوک چې ژر قضاوت نه کوي، د معلوماتو د بشپړولو لپاره ځان ته فرصت ورکوي. څوک چې د خلکو خبرې پټ ساتي، د اعتماد د رامنځته کېدو امکان زیاتوي. څوک چې په هر ځای کې ځان بدلوي، لازماً منافق نه دی؛ انسانان د چاپېریال له مخې مختلف ټولنیز چلندونه لري. څوک چې خپل هدف په کوچنیو ګامونو تعقیبوي، د دوام عادت جوړولی شي. څوک چې د خپلې تېروتنې څخه زده کړه کوي، تېروتنه یې د تجربې په بدل کې کارېدلی شي. څوک چې د نورو له بریا زده کړه کوي، کولی شي خپل مهارتونه هم وده ورکړي. څوک چې د نورو درناوی یوازې د هغوی د مقام له مخې نه کوي، د درناوي ثابت اصول لري. څوک چې د خبرو تر څنګ عمل ته هم اهمیت ورکوي، د خلکو د چلند ارزولو لپاره ډېر معلومات لري. د یو انسان پېژندل وخت غواړي؛ یوه موسکا، یوه خبره یا یوه ورځ د ټول شخصیت لپاره کافي نه ده. تر ټولو مهمه خبره: د انسان شخصیت د هغه د تکراري چلند، ارزښتونو، پرېکړو او له نورو سره د تعامل له مجموعې څخه ښه درک کېږي.