جهالت

که ته د جهل تاج په سر کړې او قام هم د جهالت کمپل کې ساتې... سهار و ماښام ولس د پیر و مرید په نامه، د خولې په غومبر وهلو، ګریوان شلولو او غپولو ته مجبوروې.... که ته قام سهار و ماښام افراطیت، جهالت، د پاکستان د ریاست د سر خوندیتوب دعا او ځانمرګو ته هڅوې... که ته کال و سر ولس ته په منبر د ناموس ښکنځل کوې... که ته سهار و ماښام د روش او ښوروا د خوراک فضیلتونه او د استنجا طریقه بیانوې.... که ته سهار راپاڅې او تر ماښام یو میلیون پښتانه د کفر په فتواګانو تکفیر کړې. که ته ټوپک واخلې او د زرګونه پښتنو د وینو سیلاب ځان پسې جوړ کړې... نو ته به عزت هم پیدا کوې، ژوندی به هم یې، شرمیږې به هم نه، نړۍ به هم تعامل درسره مجبوریت ګڼي. خو که ته له منبره د امن خبره کوې، د پښتون د ژوند خبره کوې، د پرمختګ او نړۍ سره د پښتون د سیال کولو سوچ دې حتی په سر کې وګرځي. ته به په همدغه غیرتي قام شړل کېږې هم، بې عزته او تکفیر کېږې به هم او د ژوند حق به هم درنه اخلي. داسې زمانې ته راکوچېدلي یوو چې هر څه په کې روا خږ د پښتون د هوساینې او سیال کولو سوچ په کې ناروا شوی دی.فاعتبروا یا اولی الابصار...!! لېکوال سعید شینواری