حضرت بلال

په یو شمېر اسلامي روایتونو کې راغلي دي چې یو ځل حضرت بلال (رض) د سهار په وخت کې د اذان کولو لپاره جومات ته لاړ نه شو. په دې شپه کې د یو لړ اسبابو له امله، چې په روایاتو کې د سخت ستړیا یا نورو طبیعي عواملو یادونه شوې، د حضرت بلال (رض) سترګې پټې شوې او اذان یې په خپل وخت ونه کړ. کله چې د سهار وخت تېر شو او اذان ونه شو، د خلکو په منځ کې حیرانتیا پیدا شوه. روایتونه بیانوي چې په هغه ورځ د سهار سپېدې چاودل (صبح صادق) د معمول په پرتله ځنډېدلي وو. کله چې حضرت بلال (رض) راویښ شو او په دې خبر شو چې اذان پاتې شوی، ډېر خپه شو او د الله د رسول (ص) خدمت ته ورغی. په دې وخت کې الله ﷻ خپل رسول (ص) ته د وحې له لارې خبر ورکړ چې د سهار د سپېدو ځنډېدل د دې لپاره وو چې د حضرت بلال (رض) له لوري د اذان غږ د مؤمنانو غوږونو ته ورسېږي.