دوه ملګري

*یوہ ورځ دوه ملګري روان وو تلل تلل چی زنگل ته داخل شو په زنگل کی چی لگ مزل وکڑو نو مخی ته ورله شرمخ ورغے نو یو ملگری منڈہ کڑہ او ونی ته پورته وختو او د شرمخ نه یی زان بچ کڑو او بل ملگرے یی په زایی پريخودلو نو اغه بل ملګرے هم اوخيار وو نو ھغه شرمخ ته زان په زمکه راؤوغورزؤ او زان يي ورته مړ وخودو نو شرمخ راغے بوي يي کړو او لاړے روسته اغه بل ملګرے يي د وني نه راکوز شو او خپل دغه ملګري يي ورته وويل چي شرمخ درته سه وويلي غوګ کي اغه ورته وويل وئ شرمخ راته وويل چي دداسي ملګري نه زان وساته چي په مشکل وخت کي دي يوازي پريګدي*