د امریکايي عسکرې جاسوسي ناول 41 برخه

د غونډې له پای ته رسېدو وروسته، ټام د ټولو دندو وېش اعلان کړ. هغه د نقشې مخې ته ودرېد او ویې ویل: ـ د دې مأموریت لومړی پړاو یوازې د سیمې پېژندنه او د معلوماتو راټولول دي. هېڅوک به تر هغې هېڅ اقدام نه کوي، څو بشپړ انځور مو نه وي ترلاسه کړی. هغه ما او کیوي ته وکتل. ـ حامد... کیوي... تاسو دواړه به د ننګرهار د جنوبي سیمو او د تورې بوړې شاوخوا ستراتیژیکو نقطو ارزونه کوئ. ما په حیرانتیا وپوښتل: ـ ولې موږ؟ ټام په موسکا وویل: ـ ځکه ستا پلرنی ټاټوبی هماغه سیمه ده. ته د خلکو له دود، ژبې او جغرافیې سره ښه بلد یې. کیوي هم د سونیا او میشل په پرتله په پښتو ژبه ښه خبرې کولی شي، نو ستاسو د شکمن کېدو احتمال لږ دی. کیوي وخندل او ویې ویل: ـ نو ښکاري چې اوس باید خپله پښتو نوره هم تمرین کړم. د خونې فضا لږه ارامه شوه. وروسته ټام سونیا او میشل ته مخ واړاوه. ـ تاسو دواړه به په لومړي سر کې سیمې ته نه ننوځئ. که اړتیا پېښه شوه، د مرستندویه مؤسسو د کارکوونکو په نوم به حرکت کوئ او د بشري مرستو د ټیم په بڼه به سیمې ته داخلېږئ. که هغه پوښ مناسب نه و، نو د بهرنیو سیلانیانو او د طبیعي سیمو د لیدونکو په بڼه به فعالیت کوئ. ستاسو اصلي دنده به یوازې ملاتړ او د اړتیا پر وخت مرسته وي. سونیا سر وخوځاوه. ـ تر ټولو مهمه خبره دا ده چې هېڅوک زموږ اصلي هویت ونه پېژني. ټام وویل: ـ همداسې ده. هره تېروتنه کولی شي ټول عملیات له خطر سره مخ کړي. له غونډې وروسته زه او کیوي د سیمې د زړو نقشو، سپوږمکۍ انځورونو او راپورونو په کتلو بوخت شوو. ما د تورې بوړې د غرونو پر لور غزيدلي سړک باندې  ګوته کېښوده. ـ که زه سم یادوم، له دې ځایه څو پټې لارې نورو غرنیو سیمو ته وځي. ځینې یې د بار وړونکو او ځایي خلکو له خوا کارېږي. کیوي یادښت واخیست. ـ نو لومړی به همدا ځایونه وګورو. ما سر وخوځاوه، خو په زړه کې مې یو عجیبه احساس پیدا شوی و. دا یوازې یو عادي مأموریت نه و. زه بېرته هغه سیمې ته روان وم چې د ماشومتوب ډېر یادونه مې ورسره تړلې و، خو دا ځل د یوه پټ مأموریت لپاره. ما له کړکۍ د لمر لوېدو ته وکتل. راتلونکې ورځې به پرېکړه کوونکې وې. موږ باید له هر ګام مخکې فکر کړی وای، ځکه د غرونو تر شا هره لاره ښايي یو نوی راز پټ کړي.... نور بیا...که غواړئ چې  معلومات مو اضافه شي نو موږ وڅارئ.