د امریکایي عسکرې جاسوسي ناول (10) برخه

د امریکایي عسکرې جاسوسي ناول (10) برخه: د جوس تر څټلو وروسته د کیوی چې څه زده وو ټول یی تر سره کړل... زه هم ځانته نه وم پوه شوی د شپې یوولس بجې وې چې د خپل ځای په طرف لاړم. زیاتره ملګري ویده وه داچې زه نور د خوزیدو نه وم ډارک ویده شوم. * په سبا کیوی یو عسکر را ولیږه ویل راشه اغلی در سره کار لري، ورغلم سحر پخیر یی وویل. مننه می ترې کړه، هغه موسکئ وه را وړاندې شوه په خواږه نظر راته زیر شوه لاندینئ شونډه یی بوڅه کړه او چړپ یی ترې ویستو...راته ویی ویل کینه چې بیګا دې څه کرلي هغه وګوره . زه حیران شوم" کیوی یو کیسټ راواخیست او په سی ډی کی کیښود شیبه وروسته زه را ښکاره شوم . بس چی څه مې کړي و ټول پکې وو په سترګو مې توره شپه شوه له پښو مې ځمکه لاړه" ،کیوي ته مې په بد نظر وکتل خو څه مې نشو ویلی .هغې ډاډ را کړ او ویی ویل بس څه چی ماویل هغه کوه نور هیڅ خفګان مه کوه زه به دا هر څه ختم کړم. نو د همدې ساعت نه ستا وظیفه شروع شوه. زه او ځینی کسان چی دې څو ورځو کې ددوی په ډله کې شامل شوي وو ټریننګ ته ولیږلو.ټریننګ کې دا برخی شاملې لکه کراټه،جمناسټیک،غیږ نیونه،منډه،د مختلیفو اسلحو کارونه،مخابراتی او جاسوسي وسایلو کارونه... د نورو کسانو جلب اوجذب مهارتونه، چې څنګه مختلیف افراد ځان سره اډ کړو. موږ ته وویل شول چې تاسې به د مختلفو قشرونو څخه خلک چې چارواکي،قومي مشران ملکان،تجاران،ډریوران،ښځې تنکي ځوانان،علما او نور ...**** د ټریننګ ورځې په سختۍ او نظم تېرېدلې. هر سهار به له لمر ختو مخکې راپورته کېدو، لومړی به مو فزیکي تمرینات کول—منډې، ټوپونه او د بدن قوي کول—تر څو مو وجود له هر ډول فشار سره عادت شي. بیا به مو د جګړې هنرونه لکه کراټه او غیږ نیونه زده کول، چې څنګه په چټکۍ سره ځان دفاع کړو او مقابل لوری بې وسه کړو. روزونکي ډېر سخت ول، هېڅ ډول سستي یې نه منله، خو ورو ورو موږ هم بدل شو، بدنونه مو قوي او ذهنونه مو چټک شول. وروسته له فزیکي تمریناتو، د وسلو برخه شروع کېده. موږ ته د مختلفو اسلحو پېژندنه او کارول ښودل کېدل—له سپکو ټوپکونو نیولې تر درنو وسلو پورې. نه یوازې ډزې کول، بلکې دا هم چې کله، څنګه او په کوم حالت کې یې استعمال کړو. همدارنګه، د مخابراتي وسایلو کارول مو زده کړل، چې څنګه پټ پیغامونه واستوو، کوډونه وکاروو او د دښمن له سترګو ځان پټ وساتو. تر ټولو جالب او خطرناک برخه د جاسوسۍ مهارتونه ول. موږ ته دا ښودل کېدل چې څنګه د خلکو باور وګټو، څنګه د هغوی له خبرو مهم معلومات راوباسو، او څنګه بې له دې چې څوک پوه شي، د هغوی په منځ کې خپل هدف تعقیب کړو. د مختلفو قشرونو سره چلند یو هنر و—له چارواکو سره جدي خبرې، له سوداګرو سره حسابي چلند، له عامو خلکو سره ساده او دوستانه اړیکې. هر رول به مو تمرین کاوه، داسې لکه رښتیا چې هماغه څوک یو. کیوی به کله ناکله خپله هم راڅرګنده شوه او زموږ تمرینونه به یې څارل. د هغې حضور به یو ډول فشار او هڅونه دواړه وه. کله به یې زموږ تېروتنې په ګوته کولې، او کله به یې په خاموشه نظر موږ ته دا احساس راکاوه چې موږ د یوې لویې لوبې برخه یو. زه لا هم په دې نه وم پوه چې ولې زه انتخاب شوی یم، خو یو څه راته واضح کېدل—دا لاره چې ما ته خلاصه شوې وه، بېرته ترې ګرځېدل اسانه نه وو. ورځ په ورځ موږ بدل کېدو، نه یوازې په ځواک، بلکې په فکر کې هم. هغه ساده ژوند چې ما پېژانده، ورو ورو رانه لېرې کېده، او پر ځای یې یو نوی، پټ او خطرناک ژوند رامنځته کېده… نور بیا...