د شاوخوا ۱۲مې تر ۱۸مې پېړۍ

د شاوخوا ۱۲مې تر ۱۸مې پېړۍ پورې د اروپا په ځینو برخو کې داسې طبي باور موجود و چې د انسان د مړي ځینې برخې کولی شي د ناروغیو په درملنه کې مرسته وکړي. دې دود ته نن تاریخپوهان «Corpse Medicine» یا د مړو درملنه وایي. دا یوازې د څو کسانو عجیب باور نه و؛ هغه مهال ګڼو ډاکټرانو، درمل جوړونکو او شتمنو ناروغانو هم دا د درملنې یوه مشروع طریقه ګڼله. یو له مشهور موادو څخه «Mumia» وه؛ داسې پوډر چې د مصر له مومیايي شویو مړو څخه جوړېده. اروپايي سوداګرو د مصر څخه د مومیا شویو پاتې شونو لوی مقدار اروپا ته انتقالاوه، بیا به یې مړي میده کول او پوډر به یې په درملتونونو کې پلورل. 😳 خلکو دا پوډر د سر درد، مرۍ، داخلي وینې بهېدو، د بدن د ټپونو او د معدې د ستونزو په ګډون د بېلابېلو ناروغیو لپاره کاراوه. هغه مهال طبي نظریې داسې وې چې ګواکې د مړي ساتل شوې غوښه کولی شي انسان ته د ژوند ځواک او د درملنې ځانګړتیاوې انتقال کړي. کله چې د اصلي لرغونو مومیاوو غوښتنه زیاته شوه، د هغوی پیدا کول سخت شول. له همدې امله ځینو سوداګرو جعلي Mumia هم جوړوله چې د تازه مړو، اعدام شویو مجرمینو یا مصنوعي ډول ساتل شویو جسدونو څخه به یې برابروله. دا عمل د خوراک لپاره د انسان‌خوړنې په معنا نه و؛ بلکې د هغه وخت د طبي باورونو پر بنسټ د درملنې یوه طریقه ګڼل کېده، لکه څنګه چې نن موږ پوهېږو چې د پخوانیو زمانو ډېر طبي باورونه له علمي پلوه ناسم وو. 🧪 #Mumia #MedicalHistory #AncientMedicine #HistoryFacts #BrightMedia