د لر او بر د يو کيدلو په ارمان مړه شول

لومړی سلام بيا نيکې هيلې احترام ومنی بيا يو عاجز ساده استازی د دې قوم ومنیاوس ماته وګورې ، تراب که ګيلمن يمه زه لالیه مړ په حق ، پښتو. او په وطن يمه زهزه سپين سهار ومه د شپو خو به خود نه وم خوښ زما په خپل کور کې تيارو خو به خود نه وم خوښزما د سترګو او پيزوان دا ستايل نه خوښېدل زما د مينې او جانان دا ستايل نه خوښېدلحق مې ويلو ، خو د ا حق ويل د چا نه وو خوښ دا له غیرته څخه ډک ويل د چا نه وو خوښبس که تراب که ګيلمن وو زموږ خپلو مړه کړل مين په حق دين او وطن وو زموږ خپلو مړه کړلکه ګيلمن وو که زما تراب جانان مړه شول د لر او بر د يو کيدلو په ارمان مړه شولکه داغه ته يې او که دا دې وي کيسې کوې کوچيه بس د تراب او ګيلمن په شان به مرې کوچيه