د هند پخوانی ولسمشر عبدالکلام وایي!

کله چې زه ماشوم وم، یوه شپه مې مور د پلار مخې ته ډوډۍ کېښوده. مور مې له پلار بښنه وغوښته چې نن ډوډۍ لږ سوځېدلې ده.خو زما به د پلار دا خبره هېڅکله هېره نه شي، چې مور ته مې وویل: «خوږې! زما سوځېدلې ډوډۍ خوښیږي.»زه په سوچ کې شوم چې ایا پلار مې رښتیا هم سوځېدلې ډوډۍ خوښوي؟ کله چې بسترې ته تلم، له پلار مې وپوښتل: «ایا ته رښتیا سوځېدلې ډوډۍ خوښوې؟»پلار مې په غېږ کې ونیولم او راته ویې ویل: «زویه! نن ستا مور ټوله ورځ سخت کار کړی دی او بیا یې د شپې موږ ته ډوډۍ هم تیاره کړه. نو سوځېدلې ډوډۍ انسان دومره نه ځوروي، لکه ترخه خبره. او راته یې ویل انسان هېڅکله مکمل نه وي، یو د بل تیروتنې باید ومنو او خوشاله ژوند وکړو.»