د ژوندي ښخېدو وېره

د ژوندي ښخېدو وېره چې Taphophobia بلل کېږي، په ۱۸مه او ۱۹مه پېړۍ کې ډېره زیاته وه. هغه مهال طبي علوم لا دومره پرمختللي نه وو او ډاکټرانو کله ناکله د مرګ او داسې حالتونو ترمنځ توپیر نه شو کولی لکه کوما، شدیدې ناروغۍ یا ډېرې یخنۍ چې انسان بې‌حرکته او مړ ښکاره کولی شو. په ورځپاڼو کې به د هغو تابوتونو کیسې هم خپرېدې چې د پرانیستلو پر مهال به پکې داسې نښې لیدل کېدې چې ګواکې کس له ښخېدو وروسته بېرته هوښیار شوی و. که څه هم ډېری دا کیسې مبالغه شوې یا نه‌تایید شوې وې، خو د خلکو وېره یې لا زیاته کړه. له همدې امله اختراع کوونکو د «Safety Coffin» په نوم ځانګړي تابوتونه جوړ او ثبت کړل. ځینو کې زنګ ته تړلې رسۍ، د ځمکې له پاسه د پورته کېدونکي بیرغ، د هوا نلونه او حتی د خوړو او اوبو رسولو لارې شاملې وې. 🔔 د جرمني اختراع کوونکي Adolf Gutsmuth په اړه ویل کېږي چې خپل تابوت یې په عملي ډول وښود او د هوا له نل څخه یې د خوړو ترلاسه کولو تجربه هم وکړه. خو تر اوسه داسې کومه ښه مستنده قضیه نشته چې یو «خوندیتوب تابوت» په رښتیا ژوندي ښخ شوي کس ژغورلی وي. #BrightMedia #HistoryFacts #SafetyCoffin #Taphophobia #DarkHistory