د کوچني څراغ رڼا

د کوچني څراغ رڼایو کوچنی هلک و، نوم یې حمید و. هغه به تل ویل: «زه خو یوازې یو کوچنی انسان یم، زما له هڅې به څه جوړ شي؟»یوه شپه په کلي کې برېښنا لاړه او هر ځای تیاره شوه. حمید خپل کوچنی څراغ بل کړ. که څه هم څراغ ډېر کوچنی و، خو د هغه د کور یوه برخه یې روښانه کړه.پلار یې ورته وویل: «زویه! وګوره، دا څراغ کوچنی دی، خو تیاره یې ماته کړه. انسان هم که کوچنی وي، په یوه ښه کار کولی شي د نورو ژوند روښانه کړي.»حمید د پلار خبره په زړه کې وساتله. له هغې ورځې وروسته یې هره ورځ یو ښه کار کاوه: کله به یې له یوه ماشوم سره په زده کړه کې مرسته کوله، کله به یې د سپین ږیري لاس نیوه او کله به یې د کلي چاپېریال پاکاوه.څو کاله وروسته حمید یو بریالی ځوان شو. خلکو به ویل: «حمید زموږ د کلي رڼا ده.»حمید به موسکی شو او ویل به یې: «لوی بدلون تل له لوی کاره نه پیلېږي؛ کله ناکله د یوه کوچني ښه کار څخه پیلېږي.»سبق: هیڅکله خپل ځان کم مه ګڼئ. یوه کوچنۍ هڅه، یوه ښه خبره او یو کوچنی نېک کار هم کولی شي د بل انسان ژوند بدل کړي.