سهار

سهار یې مور د کوټې ور وروډباوو له هغې خوا ځواب رانه غلؤ تبسم! وه تبسم! دروازه خلاصه کړه! د پوهنتون دې درباندې ناوخته کېږي. له یو څه ځنډ وروسته یې مور بیا ځواب ونه موند،په منډه یې د پلار خواته لاړه چي د جلۍ د کوټې دروازه نه خلاصېږي،پلار یې د ډېرو ټیلو وروسته دروازه ورماته کړه،د دروازې د پلې له ولېدو سره سم یې د خپلې نازولې لور جسد د پکي له کونډې ځوړند ولېد د جسد لاندې یې یو لېک وموند چ پکې یې داسې لېکلي وو ای ! زه ډېرې هیلې لرم غواړم د خپلو بې وزلو خویندو لپاره وړیا کلینیک جوړ کړم،غواړم د هېواد د نوي نسل د سالمې روزنې لپاره شپه او ورځ کار وکړم خو تا زما د هیلو دروازې راوتړلې،زه نشم کولای چ په سپینه چپن کې د خپلو بې وزله هېوادوالو لپاره تکیه شم. ای ! زه ځم او خپل حقیقي رب ته مې پنا وړم د پلار له خولې یې ناڅاپه کریغه ووته ډاکټرې لورې .!!!!!نوټ :د خویندو پروړاندې د تعلیم دروازې مه تړئ .