شیخ

«شېخ سررزي (رحمة الله علیه) د مریداینو په منځ کې ناست و، یو مرید یې کباب شوې غوښې ته زړه وشو. شېخ اشاره وکړه چې: «هغه ته سره کړې غوښه ورکړئ.» ورته وویل شول: «شېخه! ته په څه پوه شوې چې د هغه سره کړې غوښي ته زړه شوی؟» شېخ وویل: «دېرش کاله کېږي چې زما هیڅ مراد (غوښتنه) پاتې نه ده، او ځان مې له ټولو غوښتنو پاک کړی او سپېڅلی کړی دی؛ لکه د یوې ساده اینې (هینداره) په څېر شوی یم. کله چې زما ذهن ته د سرې کړې غوښې خیال راغی او اشتها مې ورته وشوه، نو پوه شوم چې دا د فلاني (مرید) غوښتنه ده؛ ځکه بې‌نقشه اینه پخپله کوم نقش نه لري، که په اینه کې کوم نقش ښکاره شي، هغه د بل چا وي.»