غزل

موږ په بدلون د زمانې، سترګې بدلې نکړې موږ په غمو کې هم خوږې، سترګې بدلې نکړېموږ حلات وليدل ، اشنا ژوند د کولو نه وو خو زما له يار سره وعدې، سترګې بدلې نکړېموږه د ستورو کليوال ياران په څنګه کې لرو هميش يو ځای به يو که شپې، سترګې بدلې نکړېموږ به تر هغو ځان بادشاه بولو، د حسن ښار کې که پخپل حال وه آينې، سترګې بدلې نکړېتاته به راوړم، ترې ګلاب او داسې نور ګلونه که ګلان مړه نه وو باغچې، سترګې بدلې نکړېمنم چې شرط يې بيخي سخت ايخی وو، ستړی شو خو د بلبل و معشوقې سترګې بدلې نکړېغريبانو يو، خو زمانې ته مو سر ټيټ نکړلو موږ تر خپل وس او اندازې سترګې بدلې نکړېغربت بې قدر کړ ، په خلکو يې ګرانښت کم شو کنه کوچي خو پښتنې سترګې بدلې نکړېشاعر ولسکشر حنفي کوچی