غزل

د لوږې مړ شومه خو ما چرته کې غــــــــلا ونکړه زه ګنهګار شومـــــــــــه په دې چې ما ګناه ونکړهقبر کنلو لـــــــــــــه يې زه د ټولو مخکې ياد ووم خو په ښادۍ کې راته چا هــــــــــــډو وينا ونکړهدا زه منم چې زه غريب يـــم په دې ټول کلي کې خو ما د وروجو په مجمه خان ته ګــــــــډا ونکړهتاسو ته شمعې هـــــــــــــــم بلېږي رنړاګانې کوي مونږ ته خو نمر او سپوږمۍ هم چرته رنړا ونکړهما خو په سخته کې د هر سړي پختنه کــــــــــړې افــــــــــسوس په سخته کې پختنه چا زما ونکړهدلته دا خلک وو ملګــــــــــــــري د ناحقې ســـــره دلته د حق سره ملا هم ملګــــــــــــــــــرتيا ونکړهمونږ ته دې خلکو په پښتو کې تل خېرې کړي دي راته يارانو په پښتو کې چا دعــــــــــــــــــا ونکړهدا خلک هسې د دې ښکلـــــــــــــــو صفتونه کوي مړه زمـــــــــــــــونږ سره خو يو ښکلي وفا ونکړهداستا غمـــــــــــــــونه بس په دې وو مرور زما نه خلکو ژړل ورته عثمان خــــــــــــــــيالي ژړا ونکړهعثمان خیالی