مطالعه

هغه مطالعه ضایع او دوکه ده کومه چې موږ ته د نړۍ په داسې شرایطو کې او د دې رکم انسانانو منځ کې پرته له فکره یوازې دا ښایي چې څنګه خوښ واوسو او خوندور ژوند ولرو. موږ باید هغه کتابونه ولولو چې په لوستلو سره یې «فکر کول» ترلاسه کړو او بیا دومره فکر وکړو چې انساني احساس مو تر دې حده ژور شي چې د نورو درد هم دومره ژور احساس کړو چې د خپل درد په رکم دومره اغېز وکړي چې د اوښکو غدې فعال کړي. زموږ احساس او درک باید دومره ژور کړي چې د زغم ظرفیت مکمل کړي. کافکا ویلي: «زه فکر کوم چې موږ باید هغه کتابونه ولولو چې پر موږ برید کوي او زخمي کوي مو. کوم کتابونه چې موږ لولو، که هغه موږ سر ته په ګوزار راکولو سره ویښ نه کړي، نو بیا موږ لوستل د چشي د پاره کوو؟ ددې له پاره چې موږ خوشاله کي؟ خوشاله خو به موږ هغه وخت هم بې اندازې وائ، چې بیخي مو کتابونه نه لرلئ. کتاب باید په درون کې د کنګل سمندر له پاره یو تبر وي.» کاپي