نامتو کميډين چارلي چاپلين کيسه کوي

نامتو کميډين چارلي چاپلين کيسه کوي: وايې ځوانې کې خپل پلار سره د سرکس نندارې ته لاړم، کتار کې اودريدلو، مونږ نه مخکې يوه شپږ کسيزه کورنۍ هم کتار کې ولاړ ول، بيوزلي و خو جامې يې پاکې وې، ماشومان يې خوشاله و او نندارې ته يې ډيره تلوسه وه. کله چې د ماشومانو فقير پلار د ټکټونو غرفې ته نيږدې شو او ټکټونه يې واخيستل ډير خفه شو ځکه چې ټکټونه ډير ګران و، خپلې ميرمنې سره وبونګدو، داسې ښکاريده چې ناراضه دې خو له خلکو شرميده چې ټکټونه بيرته ورکړي. پدې وخت زما پلار د شلو ډالرو نوټ له خپل جيب نه وويست او د فقير سړي پښو ته يې وغورځاوه، بيا يې سړي ته وويل ستاسې پيسې درنه لویدلې در پورته يې کړه. سړي چې شلګون جګ کړو د خوشالۍ نه يې سترګې لمدې شوې او زما پلار ته يې کتل ويې ويل شکر خدايه. کله چې زمونږ وار راغی پلار مې له لاسه ونيولم او له کتاره ووتو ځکه چې پلار مې پرته له هغه شلګون نه نورې پيسې نلرلې. دا ننداره راته تر ټولو نندارو غوره وه، زه په خپل پلار وياړم.