هغه نجلۍ چې زړه یې وګاټه

هغه نجلۍ چې زړه یې وګاټه ❤️لومړۍ برخه: د یوې نااشنا موسکا پیل فرید یو عادي ځوان و، خو د نورو ځوانانو په څېر نه و. هغه ډېر کم خبرې کولې، تل به یې خپل احساسات د زړه په کونج کې پټ ساتل. د خلکو په منځ کې به ناست و، خو فکرونه به یې له هر چا لرې وو. هغه باور درلود چې مینه یوازې د کیسو یوه برخه ده، نه د ژوند حقیقت. ده به ویل:"زړه چې یو ځل مات شي، بیا یې رغول ډېر سخت وي." یوه ورځ فرید د ښار په یوه کوچني کتابتون کې ناست و. د باران څاڅکي د کړکۍ پر ښیښه لګېدل او هغه د یوه کتاب پاڼې اړولې. هماغه وخت یوه نجلۍ کتابتون ته راغله. نجلۍ ساده جامې اغوستې وې، په لاس کې یې څو کتابونه وو او په څېره کې یې یو عجیبه سکون و. هغې د کتاب اخیستو پر مهال په تېروتنه د فرید کتاب واخیست. کله چې پوه شوه، په موسکا یې وویل: "بښنه غواړم، ما فکر وکړ چې دا زما کتاب دی." فرید د لومړي ځل لپاره د هغې موسکا ته وکتل. داسې احساس یې وکړ لکه د اوږدې تیارې وروسته چې رڼا راغلې وي. هغه یوازې دومره وویل: "هیڅ خبره نه ده." خو د هغې یوه ساده جمله او هغه موسکا د فرید په ذهن کې پاتې شوه. له هغې ورځې وروسته، فرید به تل د کتابتون هغه کونج ته کتل، شاید هغه نجلۍ بیا راشي... څو ورځې وروسته هغه بیا راغله. دا ځل یې فرید ته وویل: "تاسو تل همدلته ناست یاست؟" فرید لږ موسک شو او ویې ویل: "شاید ځکه چې دلته سکون پیدا کوم." نجلۍ وویل: "ځینې وختونه سکون په ځایونو کې نه وي... په خلکو کې وي." فرید د هغې خبرې ته حیران شو. هغه نه پوهېده چې دا نجلۍ به یوه ورځ د هغه د زړه تر ټولو مهمه برخه وګرځي. خو هغه لا نه پوهېده چې د دې ښکلي پیل تر شا به څومره ازموینې پټې وي... دوام لري... ❤️