څو بيتونه

ستا داغه بادشاهي به وي، بدله زه به نه يم ياديږم به دې، زه د زړه له تله زه به نه يمد سختو شپو تيارو نه به رڼا ته يې راغلې هوسا به يې، د ستړي ژوند مزله زه به نه يمته نه راځې، نو زما د هڅو پايله به همدا وي نږدې به درته مړ يمه منزله زه به نه يمکوچی حنفي وايم، چې له ما به بختور يې ورپاتې به يې، خوږ يار ته، غزله زه به نه يم