کوچیه تا به د ستا خپله شاعري وخوري...

ته به دا خپل کیبر او خپله مغروري وخوري ما به لالیه زمــــا خپله عــاجزي وخوريته به د حسن په سر هر ځای بادشاهی وکړي د زړګي سره مابه خپله بدرنګي وخوريما به دا خپل اخلاص لالیه لیونې کړي تا پسې تا به زړګیه د ستا خپله نا پوهي وخوريدا چې د یوبل نه منو داسې به تل تېر وزو موږ به همیش خزان په نوم د پسرلې وخوريته به خوشحال زړګی او هر ځای به ډاډه درومې مابه د ستا بیلتون او ستړې جدایي وخوريهر سړی وابه خلی لالیه ترې هر ځای ګټه موږ به د یو بل نه منل بې اتفاقي وخوريحنفي ډېر دې کړل پیدا دښمنان هر ځای ځان ته کوچیه تا به د ستا خپله شاعري وخوري